🕉️ প্ৰকৃত শিক্ষাৰ বিষয়ে সমাজলৈ আহ্বান
হে সমাজৰ সচেতন নাগৰিকসকল,
আজি আমি ডাঙৰ ডাঙৰ ডিগ্ৰী, সৰহ সংখ্যক নম্বৰ আৰু উচ্চ শিক্ষাকেই শিক্ষাৰ একমাত্ৰ মানদণ্ড বুলি ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁ। কিন্তু মনত ৰাখিব লাগিব — প্ৰমাণপত্ৰ মানুহক মহান নকৰে; মানুহৰ আচৰণেই তেওঁক মহান কৰে।
শিক্ষা মানে কেৱল পুথিগত জ্ঞান নহয়।
শিক্ষা মানে —
সত্য ক’বলৈ সাহস
অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে থিয় হ’বলৈ শক্তি
দুখীয়াৰ কাষত থিয় হ’বলৈ হৃদয়
নিজৰ কাম সৎভাৱে সম্পাদন কৰিবলৈ নিষ্ঠা
যিজনৰ ডিগ্ৰী আছে কিন্তু বিনয় নাই, জ্ঞান আছে কিন্তু নৈতিকতা নাই, তেন্তে তেওঁ সম্পূৰ্ণ শিক্ষিত নহয়।
আকৌ, যিজনৰ ডিগ্ৰী কম, কিন্তু হৃদয় পবিত্ৰ, কৰ্ম সৎ আৰু মন নম্ৰ — তেওঁহে প্ৰকৃত শিক্ষিত।
কেৱল “লোকৰ কাম কৰাইছে” বুলি সঠিক বুলি ক’ব নোৱাৰি।
কাম শুদ্ধ তেতিয়াই হয় —
যেতিয়া সেয়া ন্যায়, সততা আৰু সমাজকল্যাণৰ বাবে কৰা হয়।
নিজ স্বাৰ্থ, অহংকাৰ বা দেখুৱাবলৈ কৰা কাম শুদ্ধ নহয়।
হে যুৱসমাজ,
নিজক গঢ়া কেৱল পঢ়া-লিখাৰ দ্বাৰাই নহয়;
নিজক গঢ়া সত্য আচৰণ, নৈতিক জীৱন আৰু সৎ কৰ্মৰ দ্বাৰা।
মানুহ হোৱাটোৱেই শিক্ষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ফল।
আহক, আমি সংকল্প লওঁ —
ডিগ্ৰীৰ গৌৰৱত নহয়, চৰিত্ৰৰ গৌৰৱত জীয়াই থাকিম।
নম্বৰৰে নহয়, ন্যায়ৰে নিজৰ মান নিৰ্ধাৰণ কৰিম।
শিক্ষাক পুথিৰ সীমাৰ পৰা হৃদয়ৰ আলোকলৈ লৈ যাম।
সত্য, নৈতিকতা আৰু কৰ্মই হওক আমাৰ প্ৰকৃত শিক্ষা।
সেৱাৰে
মাধৱ গগৈ
অসম ,ভাৰত।।
-
No comments:
Post a Comment